Post-mortum

It was the best of times, it was the worst of times, 

-Charles Dickens, A tale of two cities.

Dickens had het bij het juiste eind. Immers leven we in een constante staat van verwarring. Positieve en negatieve ervaringen wisselen elkaar in rap tempo af. 

Neem een moment. Maakt niet uit waar je bent. En ervaar je gemoedstoestand. Kun je oprecht de emotie claimen die je denkt te voelen? Lastig.

De werk ethiek in Nederland jaagt mensen voortijdig de kist in.

Burnout’s , maagklachten, stress! Ziek zijn is een keuze, op kantoor hebben we ook wel Ibuprofen. En degene die wel besluit thuis te blijven wordt constant geterroriseerd door de manager die in de huisregels heeft gelezen hoelang de gemiddelde werknemer ziek kan zijn. 

Onder een mantel van valse sympathie worden de duimschroeven aangedraaid en wordt je vriendelijk doch dringend verzocht op te houden met ziek te zijn. Helaas wordt het wel een aantekening in je personeels dossier. 3 strikes and your out! Maar rust lekker uit, drink veel vloeistoffen en we duimen voor je!

Ondertussen ondertussen verdrinkt studerend Nederland in de deadlines, zuipt zichzelf een flatline. En kan zich bij god niet meer voor de geest halen wanneer en waarom hij of zij is gaan roken.

Ondertussen zetten we geforceerde casual moments op Insta zodat iedereen weet dat je ondanks je snelle leefstijl toch de tijd vindt om meer in de sportschool te zitten en gezonder te eten dan de rest van je volgers. Emotionele doping. 

Like’s , comments, reposts, retweets. Ik post dus ik besta. Sterker nog, ik besta beter dan jullie allemaal. Zie mij volop in het leven staan! Casual wat foto’s op Facebook plempen van je vrijwilligers werk in Ghana. Nu weten ze daar ook hoe een I-pad werkt. Zulk. Dankbaar. Werk! Dan valt je eigen ik gewoon ff helemaal weg.

Noem me met recht hypocriet. Ook ik heb blijkbaar het idee dat ik een belangrijk verhaal te vertellen heb.Vroeger noemde je dit gewoon klagen. Tegenwoordig, een vlijmscherpe analyse van de huidige maatschappij met een licht sarcastische komische noot. Valideer mijn unieke talent. Laat me weten dat ik besta.

Tijd voor m’n medicatie. 

Jay Odd-ist Esquire. April 28 in the year of our lord 2017.


Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s